czwartek, 3 września 2015

13



I tęsknie bardzo za Tobą,
nie jedno zraniło Cię słowo.
Łzy nie raz spływały,
Świat stawał się szary.

Niedostatecznie dojrzały,
Na skomplikowane sprawy.
Zagubiony sam w Sobie,
nikt inny zwykły człowiek.

Wiesz więcej lub mniej,
a resztę sam dopowiesz.
Wskazujesz mi drogę,
mówisz czego robić nie mogę.

To już dawno minęło,
Nie pytaj nigdy dlaczego.
To tylko bardziej komplikuje,
czynów już nie anulujesz.

Do końca niewiele brakuje,
Siedzę i kontempluje.
Świat nas nie rozumie,
Lecz ciągle nas zaskakuje.
~Tesio

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz